donderdag 15 mei 2008

Schoonhoven, zilverstad


2e Pinksterdag naar Schoonhoven gegaan naar de 24e nationale Zilverdag . 'n Beetje op tijd weg, auto voor de pont oversteek geparkeerd, als voetganger over met de pont. Vele kraampjes met zilveren voorwerpen zijn te bekijken, evenals ateliers, winkels. In 'n voormalige synagoge is ook 'n smederij en ambachthuys en museumverdieping met oude zilveren voorwerpen op de voormalige vrouwengalerij. Waaronder een oude chanoeka kandelaar en torarol versiersels. Ik zie nog een oud Joods bad, mikwe, elders in dit gebouw.
Ik vind het fijn om dit tegen te komen, al was het beter geweest als er nog Joden hadden kunnen wonen in Schoonhoven. Na nog 'n museum en 'n watertoren met werkplaatsen van smeden bekeken te hebben, ga ik terug met de pont. Het is te druk en te warm geworden.

vrijdag 9 mei 2008

Buiten spelen, ooievaars.

Ik ben 'n paar dagen in Meppel in de meivakantie. Linda is hoogzwanger, en Bram heeft vrij van de basisschool, en Roos van de peuterspeelzaal. Ik neem allerlei buitenspeelgoed mee, want het is lekker weer. We kegelen, gooien met een bal met een staart of 'n rood plastic hart.
Ook hengelen naar plastic visjes in een teil met water boeit beiden.

We gaan op een middag naar de Lokkerij , naar de ooievaars op hun grote nesten kijken. We zien een ooievaar met een gebroken poot, die vreemd hinkt en bijgevoerd wordt.
We horen af en toe "klepperen"en zien af en toe de jonge kopjes boven het nest komen. Terug door het bos langs de paarse paaltjes en wat klauteren op een boomstam is ook erg leuk

De laatste middag brengen we door bij een natuurbad in Nijeveen. Het water is nog best koud, maar oma moet er ook in, want Bram heeft z'n krokodil en Roos haar dolfijn waarop ze willen zitten. Later wordt er naar hartelust geblubberd met water en zand. Als ik na het eten weer naar huis ga, krijg ik op beide wangen van Roos 'n kus en wordt ik uitgezwaaid. De dagen zijn omgevlogen, weer even wennen thuis denk ik.

maandag 5 mei 2008

kamp Amersfoort, kamp Westerbork


24 april ben ik met 'n excursie van Christenen voor Israel naar kamp Amersfoort geweest. De rondleiding en verhalen en spullen van ex-gevangenen maakten grote indruk op mij. Het was een wreed kamp, en dat nog erger voor de Joodse gevangenen!!! Ze moesten bijv.een schietbaan afgraven, waarbij ze al rennend met hun karretjes vol zand ,geslagen werden !! Een monument van de "Stenen man"van 'n ex-gevangene geeft iets weer van hun strijdlust en wanhoop, van "wat gebeurt er met mijn vrouw en kinderen?". wat je in bijv. zijn handen kan zien.


Het monument met tekst "met hun bloed deze grond geheiligd"doet mij ook nadenken. Ik weet dat God eens rechtvaardig zal oordelen. Wat kan ik soms uitzien naar de terugkomst van Jezus op aarde en dat we elkaar niet meer de oorlog zullen leren. Maar juist zullen leren leven volgens Gods woorden ,in vrede met elkaar.

Voor ik een paar dagen ga logeren in Meppel rijd ik eerst naar Hooghalen, naar kamp Westerbork op 4 mei. Het is herdenkingsavond, maar midden op de dag is het al heel druk bij dit voormalige "Doorgangskamp Westerbork". Met een grote groep mensen en kinderen ! luisteren we naar 'n gids , op het voormalige kampterrein, die veel weet te vertellen over dat kamp. De groep Duitse vluchtelingen die hier al voor 1940 zaten en met elkaar allerlei baantjes hadden gekregen, hadden het redelijk. Maar de meeste joden die er later binnenkwamen , reden soms al na 2 of 3 weken door naar de beruchte kampen in Duitsland en Polen. Er reden vanuit dit kamp 93 treinen! Daar zijn maar weinig mensen van terug gekomen.


Terug in het museum zie ik de koffers, die verhalen vertellen. Wat stopte je in je koffer, als je naar kamp Westerbork moest gaan? Zulke concrete voorbeelden en keuzes brengen de gevolgen van de 2e W.O. dichterbij. Net als de korte verhalen of geluidsfragmenten van verplegend personeel van 'n tehuis voor Joodse psychiatrische mensen, die op transport gezet werden. De psychiatrische patienten werden direct bij aankomst in het kamp ...... vergast. Van de begeleiders kwamen maar weinig mensen terug.


De gedenkmonumenten zijn goed gekozen vind ik.
--Zoals de 93 bielzen, de spoorrails omhoog gebogen, een weg naar het einde, maar ook de joodse handen omhoog in gebed.
--Nederland in sterren uitgebeeld, iedere ster voor 'n omgekomene, klein en groot.
Ja, ieder mens moet herdacht worden vind ik.