maandag 5 mei 2008

kamp Amersfoort, kamp Westerbork


24 april ben ik met 'n excursie van Christenen voor Israel naar kamp Amersfoort geweest. De rondleiding en verhalen en spullen van ex-gevangenen maakten grote indruk op mij. Het was een wreed kamp, en dat nog erger voor de Joodse gevangenen!!! Ze moesten bijv.een schietbaan afgraven, waarbij ze al rennend met hun karretjes vol zand ,geslagen werden !! Een monument van de "Stenen man"van 'n ex-gevangene geeft iets weer van hun strijdlust en wanhoop, van "wat gebeurt er met mijn vrouw en kinderen?". wat je in bijv. zijn handen kan zien.


Het monument met tekst "met hun bloed deze grond geheiligd"doet mij ook nadenken. Ik weet dat God eens rechtvaardig zal oordelen. Wat kan ik soms uitzien naar de terugkomst van Jezus op aarde en dat we elkaar niet meer de oorlog zullen leren. Maar juist zullen leren leven volgens Gods woorden ,in vrede met elkaar.

Voor ik een paar dagen ga logeren in Meppel rijd ik eerst naar Hooghalen, naar kamp Westerbork op 4 mei. Het is herdenkingsavond, maar midden op de dag is het al heel druk bij dit voormalige "Doorgangskamp Westerbork". Met een grote groep mensen en kinderen ! luisteren we naar 'n gids , op het voormalige kampterrein, die veel weet te vertellen over dat kamp. De groep Duitse vluchtelingen die hier al voor 1940 zaten en met elkaar allerlei baantjes hadden gekregen, hadden het redelijk. Maar de meeste joden die er later binnenkwamen , reden soms al na 2 of 3 weken door naar de beruchte kampen in Duitsland en Polen. Er reden vanuit dit kamp 93 treinen! Daar zijn maar weinig mensen van terug gekomen.


Terug in het museum zie ik de koffers, die verhalen vertellen. Wat stopte je in je koffer, als je naar kamp Westerbork moest gaan? Zulke concrete voorbeelden en keuzes brengen de gevolgen van de 2e W.O. dichterbij. Net als de korte verhalen of geluidsfragmenten van verplegend personeel van 'n tehuis voor Joodse psychiatrische mensen, die op transport gezet werden. De psychiatrische patienten werden direct bij aankomst in het kamp ...... vergast. Van de begeleiders kwamen maar weinig mensen terug.


De gedenkmonumenten zijn goed gekozen vind ik.
--Zoals de 93 bielzen, de spoorrails omhoog gebogen, een weg naar het einde, maar ook de joodse handen omhoog in gebed.
--Nederland in sterren uitgebeeld, iedere ster voor 'n omgekomene, klein en groot.
Ja, ieder mens moet herdacht worden vind ik.

Geen opmerkingen: