maandag 24 december 2007

Rouwen en begrepen, bemoedigd!


Op visite waren ook 2 weduwen die ik ken van vroeger. Sylvia Nolten nu 4 jaar weduwe, Rene overleed plotseling, hij was 60.
Fia Wit al 16 jaar zonder Wim, na 'n ziekbed.
We hadden elkaar lang niet gezien.
Mijn rouwen is lichter geworden en ik leef intens.
Maar toch denk je ook bij feestdagen:"Ik wil iets meenemen van Koos, ik wil over hem praten".

Fijn is dat als je dat herkent bij de anderen.
Ik vertelde wat over mijn rouwen , 2 1/2 maand erna was ik boos bij 'n lied:

"Alles wat ik heb, alles wat ik ben, alles wat ik ooit zal zijn, dat geef ik U".God, ik begrijp U niet en intens huilen.
Maar ook hoe ik 'n andere keer na heel lang eerlijk en heerlijk Opwekkingsliedjes zingen in de auto, opeens bij 'n lied boos wordt op God:"Waar was U toen.....?"
Maar 5 liedjes later zing ik weer mee, en dank ik God, hoe Hij erbij was!
Ook vertelde ik mijn gebed sinds het overlijden van Koos:"Heer hoe nu verder, alleen?".
Ik vertelde nog hoe ik nu leef, en Fia zei:"Zie je hoe God je helpt!"
3 Dappere vrouwen, die gemis durven uiten en met moed van de Heer verder kunnen leven
en vreugde beleven.( Ja toch?, ik zie het bij hen en zij bij mij)

Geen opmerkingen: